آیا تجمعات رایگان است؟



شرق نوشت: تجمع و حق اعتراض; کلماتی هستند که امروزه اغلب دیده و شنیده می شوند. فضای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور به گونه ای است که صدای اعتراض در همه جا شنیده می شود و عده ای برای اعتراض به وضعیت خود گرد هم آمده اند. تجمع مجلس از آب‌های اصفهان در اعتراض به بی‌توجهی دولت به حقوق بازنشستگی و معیشتی آن‌ها، از جلسه سه روز پیش یکی از بازنشستگان تامین اجتماعی تا تجمع خانواده‌های بیماران SMA که ابراهیم رئیسی نیز آن را پوشش داد. مردم در سال 1998 به دنبال قیمت بنزین رفتند که به خشونت تبدیل شد.

از مجموع این ها مشخص می شود که موضوع «تجمع» هم مورد توجه مردم و هم دولت و مجلس است. طرح «چگونگی تشکیل تجمعات و تظاهرات» در آبان ماه در صحن علنی مجلس که از مجلس گذشته باقی مانده بود، اعلام شد و دلیل این طرح خلأ قانونی در تشکیل تجمعات و اعتراضات بود. . نکته مهم در این زمینه این است که آیا آزادانه به رسمیت شناخته و راهپیمایی خواهد شد؟

اکنون رئیس کارگروه مجامع قانونگذاری مجلس به ایلنا گفته است که این طرح در دو سه جلسه دیگر این کارگروه بررسی می شود و بعد به کمیسیون می آید و بعد به کمیسیون می آید. مجلس

احمد علیرضا بیگی همچنین با اشاره به افزایش تعداد تجمعات گفت: تعداد تجمعات در کشور در سال گذشته و امسال آمار قابل توجهی است که احتمالا بیش از 93 درصد این تجمعات صنفی و کارگری بوده است. اداره می شود. “

وی افزود: به عنوان مثال در راهپیمایی اصفهان می بینید که با وجود خویشتن داری اولیه هم از سوی مردم و هم از سوی دولت، مشکلات جدی به وجود آمد اما بعد به خشونت کشیده شد و تلاش می کنیم هر چه زودتر این قانون به تصویب برسد. ممکن است؛ “باید.”

علیرضا بیگی در خصوص اینکه در این طرح به دنبال چه چیزی هستند، گفت: در این طرح می خواهیم برگزارکنندگانی که تعریف آن ها بر اساس قانون احزاب یا صنفی مشخص است، بتوانند به بخشدار یا فرماندار اطلاع رسانی کنند نه با آنها. مشخص شده است که به دلیل نبود قانون در این زمینه، نه مردم از حقوق و تکالیف خود اطلاع دارند و نه پلیس و مقامات از دامنه عمل خود اطلاع دارند، زیرا متن مکتوبی در این زمینه وجود ندارد و دادگاه و دادگاهی وجود ندارد. . متخلفان بر چه اساسی باید مجازات شوند؟»

موضوع کلیدی در این زمینه ضمانت حاکمیت قانون است زیرا طبق اصل 27 قانون اساسی «تجمعات و تجمعات بدون اسلحه آزاد است اما مخل به مبانی اسلام نیست.» علیرضا بیگی گفت: تلاش شده است. دولت برای جلوگیری از برگزاری جلسات با توجه به نگرش و ضوابط خود که ربطی به مجوزها و مجوزها ندارد، خواستار تجمع می‌تواند برود و شکایت کند، سپس فرماندار یا مخالف تجمع باید شکایت کند. باید پاسخگو باشند و دلایل و مستندات آنها ارائه شود و هر چه هیئت به نتیجه برسد این تضمینی است که ما برای حقوق مردم داریم.»

دولت دوازدهم آیین نامه ای درباره تجمعات صادر کرده بود که علیرضا بیگی درباره این طرح اظهار داشت: البته دیوان عدالت اداری به دلیل اینکه مبنی بر اخذ مجوز بوده و مغایر اصل 27 قانون اساسی است این دستور را نقض کرده است. “

دولت حسن روحانی در خرداد 97 تصمیم گرفت مکان‌های مناسبی را برای برگزاری راهپیمایی‌ها بر اساس استادیوم‌های دستجردی، تختی، معتمدی، آزادی و شهید شیرودی و همچنین باغ‌های تهران تعیین کند. گفت وگو، طالقانی، ولایت، پردیسان، هنرمندان و شهر و ضلع شمالی مجلس شورای اسلامی به عنوان محل مناسب برای ملاقات تعیین شد. دوازدهم، شورای امنیت درخواست کرد که علاوه بر بازرسی های جاری آژانس بین المللی انرژی اتمی در ایران، بر پایبندی ایران به «مراحل مورد نیاز برجام» نظارت کند.

طرح «چگونه تجمع» در مجلس دهم مورخ بهمن 96 است که بر اساس آن نحوه برگزاری تجمع، نحوه تامین امنیت و همچنین پاسخ معترضان به مسئولان پیش بینی و به صورت مجلسی پیشنهاد شد. خیابان فرعی در این طرح اگر 100 نفر، 300 نفر، 700 نفر، هزار نفر، دو هزار نفر و بیشتر جمع شوند به ترتیب نماینده مجلس، رئیس کمیسیون ویژه مجلس، یکی از اعضا، رئیس مجلس. ، نایب رئیس و رئیس مجلس پاسخ دهند. در تظاهرکنندگان شرکت کنید پس از سقوط گلستان هفتم و اعتراضات دی ماه 96، مجلس و دولت چندین بار برای حل مشکل تجمع تلاش کردند، اما دولت این لایحه را تصویب نکرد و مجلس دهم از طرح آن صرف نظر کرد.

محل تولد

محل ملاقات، اگرچه برخلاف روح اصل 27 قانون اساسی است، اما همواره برای سیاستمداران جذاب بوده است. در خاطرات حجت‌الاسلام علی اکبر ناطق‌نوری آمده است که وی تلاش کرده است بیرون مجلس را به مکانی مانند «هاید پارک» لندن تغییر دهد. وی در جای دیگری نقل کرد: زمانی که می خواستند محل ساختمان جدید مجلس را مشخص کنند، روی نقشه دیدم که اطراف مجلس قدیم پارک هایی وجود دارد و به آقای آخوندی (وزیر مسکن وقت) گفتم این پارک ها و الف. «بیا بریم یکی.» هاید پارک را بساز تا مخالفان جمع شوند و شعار بدهند و با اعتراض کار و تجارت خود را شروع کنند. عبدالله نوری، وزیر کشور دولت اول اصلاحات نیز تلاش کرد تا در تهران در پارک لاله مجالس سیاسی و اجتماعی برگزار کند تا کم کم این پارک به هاید پارک تهران تبدیل شود.

در دهه 60 سومین مورد از قانون احزاب مصوب سال 61 ابتدا با مخالفت شورای نگهبان مواجه شد و به اصرار مجلس و به دلیل فرصت 10 روزه شورا به متن قانونی کشور اضافه شد. تصویب آن، مقاله نویسی در مورد تجمعات و برگزاری تجمعات در میادین و پارک ها و تعیین تکلیف تشکیل تجمعات به احزاب. در ماده 28 این قانون آمده است: «بر اساس بند 6 قانون احزاب، برای برگزاری جلسات و سخنرانی در میادین عمومی و پارک ها باید از وزارت کشور مجوز کتبی گرفته شود».

همین ماده نشان می داد که متقاضیان محل برگزاری جلسه را اعلام کرده اند و وزارت کشور مجوز داده است. اما ماده 14 آخرین قانون احزاب که در سال 1374 با تغییرات جزئی به تصویب مجمع تشخیص مصلحت نظام رسید، بر رعایت اصل 27 قانون اساسی تاکید دارد و نحوه برگزاری تجمع را به شرح زیر می داند: بررسی و تصمیم گیری در مورد درخواست عزل) و طبق اصل 27 قانون اساسی از وزارت کشور و استانداری مجوز صادر کند.» در تبصره این ماده نیز آمده است که دبیران کل احزاب موظفند حداقل ۷۲ ساعت قبل از تشکیل جلسه و مورچه مراتب را به مراجع ذی ربط اطلاع دهند. درخواست‌های «احزاب» به جلسه به فرمانداری‌ها و فرمانداری‌ها ارسال می‌شود و پس از بررسی در استانداری‌ها و فرمانداری‌ها و با توجه به نظر و شرایط متقاضی، مجوز صادر یا به متقاضی ابلاغ می‌شود. اعتراض

اما آنچه پس از فراموشی اصل 27 قانون اساسی رخ داد به ماجرای 16 تیر 1360 و درگیری مسلحانه منافقین و نیروهای انقلابی پس از برکناری بنی صدر برمی گردد. آن اتفاقات مجلس را بر آن داشت تا «طرح‌های قانونی برای فعالیت احزاب، تشکل‌ها و انجمن‌های سیاسی و تشکل‌های اسلامی یا اقلیت‌های دینی به رسمیت شناخته‌شده» را که در تبصره ۲ ماده ۶ این قانون آمده است: «اصول آزاد است ولی اجازه از وزارت کشور در معابر عمومی مستقر شود. شورای نگهبان با این طرح مخالفت کرد و در پیشنهادی جدید گفت: «مجوز از وزارتخانه رایگان است» و بین راهپیمایی و تجمع تفاوت قائل شد. این طرح به تصویب شورای اولیا رسید.

حقوق و خشونت

نکته مهم در مورد تجمعات خشونت آنها بود که در اصفهان همراه با تجمعات معلمان صورت گرفت. مهرماه امسال محمد صالح جوکر، رئیس کمیسیون و شورای امور داخلی کشور در این باره و نحوه برگزاری تجمعات و راهپیمایی ها طبق برنامه ریزی در مجلس به ایلنا گفت: حق شهروندان است که بتوانند در تجمعات و تجمعات شرکت کنند. اگر این طرح تصویب شود، اتفاق خوبی برای مردم خواهد بود.»

وی همچنین این سوال را مطرح کرد که آیا منعی برای برگزاری تجمعات در مجلس وجود دارد و این بدان معناست که در برخی موارد اجازه تجمع و تظاهرات داده نمی شود؟ وی گفت: در این طرح چنین چیزی وجود ندارد و طبق قانون می توان به مردم اجازه برگزاری تجمع و تظاهرات در هر موضوعی را داد. اگر به سؤالات مردم اعتراض و مطالباتی وجود داشته باشد، اگر طبق قانون با اخذ مجوزهای لازم مطالبات و اعتراضات خود را مطرح کنید، این موضوع مشکلی ندارد، اما قانون اجرا نشده است و در صورت بروز اشکال، ممکن است وجود داشته باشد. درگیری باشد جای خودت را بگیر امیدواریم با تصویب این طرح و اقدامات انجام شده، افراد بتوانند به راحتی اعتراضات و مطالبات خود را در چارچوب قانونی مقرر مطرح کنند.»

وی گفت: تا زمانی که تجمعات عادی است و مردم مطالبات خود را مطرح می کنند، سرکوب نمی شود. اما گاهی مردم می آیند و از این تجمعات سوء استفاده می کنند، خب تشکل ها دارند کار خودشان را می کنند اما ممکن است مردم مطالبات خودشان را داشته باشند».


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم