اولین تصاویر از سطح شگفت انگیز سیاره زهره را منتشر کنید.


در رفتن دانشمندان با استفاده از داده‌های تصویربرداری میدانی گسترده برای کاوشگر خورشیدی پارکر (WISPR) برای اولین بار توانستند در زیر جو متراکم زهره جستجو کنند و ویژگی‌های زمین‌شناسی مانند ارتفاع، فلات و دشت‌ها را کشف کنند. اکتشافاتی که می تواند به ما در درک بهتر مواد معدنی تشکیل دهنده این سیاره سنگی مرموز کمک کند.

به گزارش فرارو، زهره دومین سیاره زمینی منظومه شمسی است که در مداری بین زمین و عطارد قرار دارد. زهره در مدار نزدیک به زمین است، اما گرم ترین سیاره منظومه شمسی نیز هست، به همین دلیل در جو آنقدر متراکم است که دیدن آن با چشم غیرمسلح دشوار است. این جو فوق العاده متراکم نه تنها دیدن سیاره از زمین را دشوار می کند، بلکه به دلیل گرمای شدید، اکتشافات فضایی را نیز بسیار دشوار می کند. اما به نظر می رسد کاوشگر پارکر ناسا متوجه اولین نگاه نزدیک ما به سطح سیاره شده است.

برایان وود، اخترفیزیکدان و عضو آزمایشگاه تحقیقاتی نیروی دریایی ایالات متحده، گفت: “زهره سومین جرم درخشان در آسمان است، اما ما هنوز اطلاعات زیادی در مورد ظاهر سطح آن به دلیل جو متراکم نداشتیم.” به خاطر اینکه. ” تیم WISPR اما اکنون، برای اولین بار، ما فضا را از فضا در طول موج های مرئی می بینیم. اگرچه زهره نسبتاً به زمین نزدیک است، اما مطالعه آن بسیار دشوار است. این سیاره را “همزاد شیطانی” زمین می نامند، زیرا اگرچه از نظر اندازه، جرم، ساختار و ترکیب مشابه زمین است، اما امکان حیات در آن بسیار غیرقابل تصور است.

زمین معتدل و مرطوب است، اما زهره خشک و احتمالاً آتشفشانی است و میانگین دمای سطح آن 471 درجه سانتیگراد (880 درجه فارنهایت) است. آسمان زهره پر از ابرهای متراکم و سمی است که حامل اسید سولفوریک هستند. این ویژگی ها مطالعه دقیق این سیاره را دشوار می کند و فرودگرهای ارسال شده به آن در نهایت ذوب می شوند. در واقع، این ابرهای خفه کننده، مشاهدات سطح خارجی را بسیار دشوار، اگر نگوییم غیرممکن، می کنند. اینجاست که WISPR دانشمندان را شگفت زده کرد. سال گذشته عکس‌هایی از زهره در شب گرفته شد که ویژگی‌های سطح را از میان لایه‌های ابر نشان می‌داد.

پروب WISPR برای نور مرئی بهینه شده است. یعنی در طول موجی عکس می گیرد که چشم انسان می تواند ببیند. اما معلوم شد که کاوشگر می تواند از فاصله دور، قسمتی مادون قرمز نزدیک به طیف پنهان چشم انسان را ببیند. وود اشاره می کند که به سمت خورشید زهره، که گرمتر از خورشید است، هر گونه اشعه مادون قرمز از سطح ناپدید می شود. اما در شب، تغییرات دمای سطح سیاره به طور غیرمنتظره ای با این تحقیقات آشکار می شود. سایر فناوری‌ها، مانند تصویربرداری راداری که توسط کاوشگر ماژلان در دهه 1990 انجام شد، و تصویربرداری مادون قرمز توسط کاوشگر فعلی JAXA Akatsuki، نقشه‌های بسیار خوبی از سطح زهره در اختیار ما قرار داده است. به گفته محققان، مشارکت WISPR درک ما را به سطح طیف مرئی می رساند.

اولین تصاویر از سطح شگفت انگیز سیاره زهره را منتشر کنید.

سال گذشته، پرواز فضاپیما منطقه ای به نام Aphrodite Terra، بالاترین نقطه روی سیاره را نشان داد و به عنوان یک نقطه سیاه در برابر ابرهای درخشان ظاهر شد. این ظاهر به این دلیل است که آفرودیت ترا با ارتفاعی که دارد بسیار خنک تر از میدان های اطراف است، بنابراین می توان آن را در تصاویر مادون قرمز یا نزدیک به فروسرخ سیاره مشاهده کرد. این تصاویر همچنین ویژگی های دیگری را نشان می دهد. فلات Tellus Regio و Aino Planitia نیز تغییرات ارتفاعی دارند که از طریق ابرها در امواج فروسرخ برای آنها قابل مشاهده است. اگرچه این تصاویر از نظر توپوگرافی چیز جدیدی را نشان نمی دهند، اما داده ها همچنان می توانند به ما در درک بهتر زهره کمک کنند.

از آنجایی که کانی های مختلف به روش های مختلف حرکت می کنند و گرما را آزاد می کنند، انتشار گازهای گلخانه ای نیز می تواند برای بازسازی مواد معدنی در سطح سیاره استفاده شود. این به ما کمک می کند تا تاریخ این سیاره را درک کنیم. به عنوان مثال، می دانیم که زهره در گذشته بسیار آتشفشانی بوده است. مطالعه سطح آن می تواند به ما کمک کند تا بفهمیم این فعالیت چقدر گسترده و بزرگ بوده است. گنجاندن داده های مرئی و نزدیک به مادون قرمز در مجموعه داده های موجود، دامنه طول موجی را که دانشمندان می توانند برای انجام این کار استفاده کنند، افزایش می دهد.

اولین تصاویر از سطح شگفت انگیز سیاره زهره را منتشر کنید.

هدف اصلی پارکر یافتن خورشید است و مشاهدات او در مورد زهره تقریباً تصادفی است. این کاوشگر از سیاره برای انجام حرکات گرانشی کمکی و از گرانش زهره برای تنظیم سرعت و جهت ماموریت خورشیدی خود استفاده می کند. قرار است در مجموع هفت تمرین انجام شود که از این تعداد پنج تمرین تاکنون تکمیل شده است. اما تاکنون تنها دو مورد از آنها برای عکاسی در شب مناسب بوده اند.

از دو کمک گرانشی دیگر، تنها یکی امکان مشاهدات بیشتری را می دهد. Final Gravity Assistance برای 6 نوامبر 2024 برنامه ریزی شده است. ما خوشحال خواهیم شد که ببینیم WISPR چه چیز دیگری می تواند بدست آورد. نیکولا فاکس، فیزیکدان بخش هلیوفیزیک ناسا، گفت: “پارکر بهتر از آنچه ما انتظار داشتیم عمل می کند، و ما هیجان زده ایم که چگونه این یافته های جدید می تواند منجر به کشف زهره در طول کشش گرانشی بعدی شود. می تواند به حرکت به سمت جلو در موارد غیرمنتظره کمک کند. راه ها. ” این مطالعه در مجله منتشر شده است نامه های تحقیقاتی ژئوفیزیک منتشر شده است.

منبع: Science Alert

ترجمه: مصطفی جرفی-فرارو


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم