با نگاهی به اوکراین، بوسنیایی ها آسیب های جنگ خود را زنده می کنند.



صحنه ای از یک نیروگاه سابق که در جریان جنگ بوسنی در روز جمعه، 4 مارس 2022، در سارایوو، پایتخت بوسنی تخریب شد.

آرمین درگات / AP


زیرنویس ها را پنهان کنید

تغییر عنوان

آرمین درگات / AP


صحنه ای از یک نیروگاه سابق که در جریان جنگ بوسنی در روز جمعه، 4 مارس 2022، در سارایوو، پایتخت بوسنی تخریب شد.

آرمین درگات / AP

سارجیوو، بوسنی و هرزگوین – اخبار از کیف و سایر شهرهای اوکراین در مورد بمباران بی امان ارتش روسیه، خاطرات دردناکی را برای بازماندگان دهه 1990 محاصره سارایوو، پایتخت بوسنی، زنده می کند.

با این حال، از زمانی که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه در اواخر ماه گذشته حمله خود به اوکراین را آغاز کرد، بسیاری از مردم ساعت‌ها را در صفحه‌های تلویزیون خود سپری می‌کنند.

امرا مفتی، یکی از بازماندگان محاصره 1992-1995، گفت: «خیلی وقت پیش، ما بودیم.» او در حال پناهندگی نشان داده شد.

او افزود: “اگر تجربه ما چیزی باشد – و من می دانم که چنین است – اوضاع بسیار بدتر خواهد شد.” او اضافه کرد.

نیروهای صرب بوسنی سارایوو را در جریان فروپاشی خونین یوگسلاوی در اوایل دهه 1990 محاصره کردند. حدود 350000 نفر به مدت 46 ماه در شهر چند قومیتی خود به دام افتادند، روزانه مورد گلوله باران و حملات تک تیرانداز قرار گرفتند و برق، غذا، آب، دارو و دسترسی منظم به جهان خارج قطع شد.

در این محاصره بیش از 11000 نفر از جمله بیش از 1000 کودک کشته شدند. تعداد بیشماری دیگر مجروح شدند.

الما ووکوتاک، متخصص بیهوشی، هنگامی که او و همکارانش در اوایل این هفته کار می کردند، گفت: “ما می دانیم که آنها چه احساسی دارند. ما از طولانی ترین محاصره در تاریخ مدرن فرار کردیم.” آبی و زرد آپارتمان اوکراینی – و اتفاقاً، بوسنیایی ها نیز. ووکوتیک گفت که همبستگی بی‌سابقه‌اش کمترین کاری بود که می‌توانست برای همتایان اوکراینی‌اش انجام دهد.

ووکوتوک گفت: “همه جنگ ها آسیب زا هستند، همه حملات به غیرنظامیان شنیع هستند، اما آنچه اکنون با اوکراینی ها اتفاق می افتد به ویژه برای ما آسیب زا است زیرا آنها بسیار نزدیک هستند و در چنین وضعیتی دقیقاً مانند ما هستند.”

“تصاویر تلویزیونی از زنان باردار در انتظار تولد نوزاد در زیرزمین بیمارستان کیف، که به سرعت به یک پناهگاه بمب اضطراری تبدیل شد، به من حس قوی دژاوو داد؛ من دقیقا می دانم که او چه احساسی دارد. آنها باید چقدر می ترسند. ” علاوه بر این، من فکر می‌کنم همه ما می‌توانیم با ناراضی بودن اوکراینی‌های عادی که پذیرفتند جنگ تا خانه‌ها، مدارسشان ادامه دارد و اجازه ندهید موشک‌ها و بمب‌های روسی بر بیمارستان‌ها ببارد، همدردی کنیم.»


نمایی از یک خانه سالمندان بوسنیایی که در جریان جنگ بوسنی در روز جمعه 4 مارس 2022 در سارایوو پایتخت بوسنی تخریب شده است.

آرمین درگات / AP


زیرنویس ها را پنهان کنید

تغییر عنوان

آرمین درگات / AP


نمایی از یک خانه سالمندان بوسنیایی که در جریان جنگ بوسنی در روز جمعه 4 مارس 2022 در سارایوو پایتخت بوسنی تخریب شده است.

آرمین درگات / AP

جنگ بوسنی زمانی آغاز شد که صرب‌های بوسنی با کمک ارتش‌های یوگسلاوی به دنبال ایجاد سرزمینی خالص از نظر قومی با هدف الحاق همسایه صربستان بودند. بیش از 100000 نفر در این درگیری کشته شدند و 2 میلیون نفر – بیش از نیمی از جمعیت کشور – آواره شدند.

در طول جنگ، رهبری صربستان استدلال می‌کرد که بوسنی چند ملیتی یک کشور نیست و کروات‌های کاتولیک و بوسنیایی‌های آن، که عمدتا مسلمان هستند و نیمی از جمعیت را تشکیل می‌دهند، به صربستان و کرواسی همسایه تعلق دارند. . او اصرار داشت که بوسنیایی‌ها تنها نوکیشان صرب خائن بودند که قرن‌ها پیش ایمان اصلی خود (مسیحی ارتدکس) را ترک کرده بودند.

بسیاری در سارایوو اظهارات اخیر ولادیمیر پوتین را شنیدند که بازتاب توهین‌های قدیمی برای توجیه حمله روسیه به اوکراین بود.

در طول درگیری‌های دهه 1990، تحریم تسلیحاتی سازمان ملل در بوسنی باقی ماند که شبه‌نظامیان صرب بوسنی را مسلح می‌کرد و از حمایت ارتش یوگسلاوی تحت کنترل صرب‌ها برخوردار بود، ارتشی که در نبرد به برتری می‌رسید. آنها در کمتر از دو ماه 60 درصد بوسنی را فتح کردند و جنایات وحشتناکی را علیه هموطنان بوسنیایی و کروات خود انجام دادند.

در سال 1995، توافقنامه صلح دیتون با میانجیگری ایالات متحده به خونریزی در بوسنی پایان داد و این کشور را به دو منطقه نیمه خودمختار – صرب ها و بوسنیایی ها و کروات ها تقسیم کرد. هر دو با شرکت های چندملیتی ضعیف مرتبط هستند.

اما یک درگیری وحشیانه و برادرانه، زندگی مشترک را دشوار کرده است.

سیستم تقسیم قدرت پس از جنگ، فضای سیاسی قطبی و سمی را در بوسنی حفظ می کند، در حالی که رهبران قوی ملی گرا آن رقابت های نژادی را برای منافع سیاسی تداوم می بخشند.

با حمایت مسکو، به ویژه صرب های بوسنیایی طرفدار روسیه، سال هاست که از استقلال قلمرو خود دفاع می کنند. در همین حال، شبکه های فرقه ای حمایت و فساد گسترده، که به تدریج از سیستم جدا نشدنی شد، تضمین می کند که بوسنی یکی از فقیرترین کشورهای اروپایی باقی می ماند، به طور فزاینده ای در بهترین و درخشان ترین حالت خود. خونریزی در کشورها وجود دارد.

زارا کتاک، فیلمساز و روزنامه نگار از سارایوو که از بوسنی بازدید کرده است، گفت: «در حال حاضر، اوکراینی ها شکنجه می شوند، آنها برای کمک التماس می کنند و امیدوارند که چه کسی می داند. مردم. از همه نژادها

او استدلال کرد که مهم نیست درگیری در اوکراین چگونه پایان یابد، چیزی به نام پایان خوش جنگ وجود ندارد.

“فقط یک مسئله زمان است… قبل از اینکه (اوکراین) به ما تبدیل شود: مردم غمگین و ناراضی که بدترین چیزهای جهان – درماندگی را تجربه کرده اند.”


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم