بزرگترین دهانه ها به دلیل برخورد سیارک باقی مانده اند.


در رفتن ما اغلب برخورد سیارک‌ها با زمین را با گذشته مرتبط می‌دانیم، زمانی که این برخوردها همیشه بوده و خواهد بود، اگرچه بیشتر برخوردها در دهه‌های اخیر کوچک بوده‌اند. با این حال زمین هر از گاهی شاهد برخورد سیارات بزرگ بوده است که در اینجا قصد معرفی بزرگترین آنها را داریم.

به گفته فرارو، در 4.5 میلیارد سال سیاره ما، زمین با صدها سیاره بزرگ که به سطح آن برخورد کرده اند، برخورد کرده است. حداقل 190 مورد از این برخوردها زخم های بزرگی بر جای گذاشت که هنوز قابل مشاهده هستند. اما هر سنگ فضایی که وارد جو سیاره ما می شود به زمین نمی رسد. بنابراین برای آوردن یک سیارک به زمین چه چیزی لازم است و چه برخوردهای شناخته شده ای بزرگترین گودال ها را ترک کرده است؟

بیشتر سنگ های فضایی که در جو زمین فرو می روند اصلا غول نیستند. به گفته ناسا، آنها بسیار کوچک هستند و اغلب حدود 3 فوت (1 متر) عرض دارند. ناسا در این گزارش افزود که این برای مردم زمین خوب است، زیرا سنگ‌های فضایی با قطر کمتر از 25 متر معمولاً از جو زمین عبور نمی‌کنند. این سنگ فضایی گازهای موجود در اتمسفر را با سرعت زیاد گرم می کند که در حین عبور سنگ فضایی را می سوزاند (که از نظر فنی پس از برخورد با جو به شهاب تبدیل می شود). بنابراین، در بیشتر موارد، هر گونه بقایای سنگ فضایی که از جو عبور می کند، اگر به زمین برسد، آسیب چندانی نخواهد داشت یا هیچ آسیبی نخواهد داشت. پل چوداس، مدیر مرکز مطالعات زمین نزدیک ناسا در آزمایشگاه رانش جت (JPL) در پاسادنا، کالیفرنیا، به LiveScience گفت: “محیط زیست از ما در برابر تأثیرات این سیارات محافظت می کند.”

به عنوان مثال، در سال 2013 یک شهاب سنگ 56 فوتی (17 متری) در چلیابینسک روسیه منفجر شد و موجی از شوک ایجاد کرد که شیشه ها را شکست و افراد را مجروح کرد. با این حال، سیارک یک سیارک را تشکیل نداد زیرا شهاب سنگ واقعاً به زمین برخورد نکرد و در آسمان نسوخت. جرارد درولشاگن، فیزیکدان نزدیک به زمین در دانشگاه اولدنبورگ در آلمان و مدیر سابق گروه مشاوره برنامه ریزی ماموریت فضایی سازمان ملل، گفت که اکثر کره زمین به غبار و شهاب های کوچک تبدیل شده است. بر اساس گزارشی در سال 2014 از چهل و پنجمین کنفرانس علوم قمری و سیاره‌ای، یک شهاب سنگ با عرض 5 فوت (1.5 متر) که همراه با قطعات کوچک‌تر به ته دریاچه نزدیک سقوط کرد، فقط یک چیز بود. از سیارک

با این حال، 190 گودال شناخته شده در سطح زمین ثابت می کند که برخی از سیارات بزرگ قادر به عبور از جو زمین هستند. بر اساس پایگاه داده تاثیر زمین، سیاراتی که فرود آمدند بیشترین احتمال فرود در آمریکای شمالی (32 درصد) و پس از آن اروپا (22 درصد)، روسیه و آسیا (16 درصد) را داشتند. جالب اینجاست که 44 مورد از گودال های برخوردی شناخته شده 12 مایل (20 کیلومتر) یا بیشتر عرض دارند که مطمئناً یک برخورد ویرانگر بوده است. اکنون قصد داریم سه مورد از بزرگترین آنها را به شما معرفی کنیم که در ادامه مشاهده خواهید کرد.

1. به گفته رصدخانه زمین ناسا، بزرگترین دهانه روی زمین، دهانه وردفورت در آفریقای جنوبی، 99 مایل (160 کیلومتر) عرض دارد و احتمالاً حدود 2 میلیارد سال پیش شکل گرفته است. چوداس گفت که دهانه تا حد زیادی فرسایش یافته بود، اما بر اساس آنچه از ساحل باقی مانده بود، دانشمندان تخمین زدند که سیاره ای که با آن برخورد کرده، قطری بین 6 تا 9 مایل (10 تا 15 کیلومتر) داشته است. او می گوید: «این از دایناسور منقرض شده بزرگتر است، اما خیلی قبل از دایناسور به زمین برخورد کرده است.

دورشاگن به Live Science گفت: “اگر چیزی بزرگتر از 1 کیلومتر باشد.” [۰.۶ مایل]اگر به زمین برخورد کند، می تواند تأثیری جهانی داشته باشد.» چوداس گفت سیارکی که دهانه ورد فورت را ایجاد کرد یک ضربه فاجعه بار بود که احتمالاً معادل ضربه ای بود که دایناسورها را از بین برد. وی با بیان اینکه ماه ها و سال ها آب و هوای زمین را تغییر داده است، گفت: ممکن است جهان را به آتش کشیده و گرد و غبار زیادی به هوا پرتاب کرده باشد.

. به گفته رصدخانه زمینی ناسا، دهانه Chicxulub در شبه جزیره یوکاتان مکزیک از نظر اندازه شبیه به آفریقای جنوبی است و 112 مایل (180 کیلومتر) عرض دارد، اما بسیار کوچکتر است. این دهانه توسط یک سیارک 7.5 مایلی (12 کیلومتری) شکل گرفت که 66 میلیون سال پیش به زمین برخورد کرد. اگرچه دهانه در حال حاضر تا حدی روی خشکی است، یوکاتان در زمان برخورد در زیر دریاهای کم عمق قرار داشت. حدود 75 درصد از گونه ها در نتیجه این برخورد منقرض شدند، از جمله دایناسورهای غیر پرنده. این برخورد ممکن است “پاشیدن” سنگ و زباله را به فضا فرستاده باشد. چوداس می‌گوید این سنگ پس از بازگشت به زمین فوران کرد و احتمالاً بیشتر سیاره را آتش زد. این برخورد همچنین ابری از غبار را ایجاد کرد که برای سال ها بر روی جو زمین پخش شد و مانع از نور خورشید شد و زنجیره غذایی را مختل کرد. چوداس گفت، دایناسورهای غیر پرنده ای که از برخورد اولیه جان سالم به در بردند، دچار سوءتغذیه شدند و بسیاری از آنها منقرض شدند.

بزرگترین دهانه ها به دلیل برخورد سیارک باقی مانده اند.

3. حوضه سادبری در انتاریو، کانادا، سومین حوضه بزرگ از نظر اندازه است و مانند وردفورت، یکی از قدیمی ترین گودال های دهانه روی زمین است. یک مطالعه در سال 2014 در مجله Terra Nova نشان داد که ممکن است این یک سیارک نبوده است که حوضه را تشکیل داده است، بلکه یک دنباله دار غول پیکر یا قطعات سیارک و توده سنگی یخ بوده است. این فضاپیما با قطری بین 6 تا 9 مایل حدود 1.8 میلیارد سال پیش با زمین برخورد کرد. به دلیل فرسایش، گودال دیگر جدا نیست، اما صنعت معدن نیکل و سنگ آهن در آنجا رونق گرفته است. چوداس می‌گوید: «آنچه واقعاً دنبال آن هستند، بقایای سیارک است.

بر اساس پایگاه داده برخورد زمین، 44 دهانه بزرگ روی زمین از برخورد سنگ های فضایی تشکیل شده اند که 39 مورد از آنها بیش از 10 میلیون سال پیش رخ داده است. تنها دهانه تاجیکستان کارا کول است که کمتر از 5 میلیون سال پیش با هم برخورد کرده است. چوداس می گوید: “بسیاری از دهانه های بزرگ واقعا قدیمی هستند، زیرا در روزهای اولیه منظومه شمسی، زباله های زیادی در اطراف پرواز می کردند و برخوردهای زیادی وجود داشت.” اگر به ماه نگاه کنید می بینید که با گودال های زیادی پوشیده شده است. اگر دریا و فرسایش نبود، زمین به همین شکل بود. او گفت: “بنابراین احتمالاً برخوردهای سیاره ای زیادی وجود داشته است، و حتی بزرگترهایی که ما درباره آنها نمی دانیم.”

منبع: Life Science

ترجمه: مصطفی جرفی-فرارو


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم