تفاوت اصلی بین استخدام رسمی و قراردادی چیست؟



چقدر با انواع قراردادهای کار آشنایی دارید؟ آیا تفاوت اساسی بین استخدام رسمی و قرارداد کار را می دانید؟ شرایط استخدام یکی از مهم ترین موضوعات برای استخدام در ارگان های دولتی یا شرکت های خصوصی است. زیرا شرایط استخدام و نوع قرارداد در مؤسسات دولتی و خصوصی متفاوت است و می تواند تأثیر زیادی بر رضایت و امنیت شغلی داشته باشد. از آنجایی که یکی از دغدغه های اصلی جوانان در بحث کاریابی و اشتغال مربوط به شرایط استخدامی است، در این مقاله قصد داریم به معرفی انواع قراردادهای کاری و تفاوت آن ها بپردازیم. پس این مقاله را با ما بخوانید.

چرا توجه به شرایط رسمی، قراردادی و استخدامی اهمیت دارد؟

امنیت و اطمینان شغلی یکی از مهمترین معیارهای انتخاب شغل و امنیت شغلی در سازمان های دولتی و شرکت های خصوصی است. این به این دلیل است که بیشتر افراد جویای کار نگران آینده شغلی و بیکاری و ابهام شغلی آینده خود هستند.

علاوه بر این با اطلاعات کامل در مورد انواع مشاغل در ارگان های دولتی و یا شرکت های خصوصی می توان بهترین گزینه را انتخاب کرد و برای آینده برنامه ریزی مناسبی داشت. لذا در ادامه این مقاله به معرفی اصطلاحات رسمی، رسمی، قراردادی و قرارداد کاری می پردازیم. در نتیجه اگر به فکر شرکت در آزمون استخدامی سازمان های دولتی یا شرکت های خصوصی هستید، حتما این مقاله را تا انتها بخوانید.

نگاهی به قانون مدیریت خدمات کشوری بیندازید.

برای آشنایی با شرایط استخدام رسمی، نیمه رسمی، قراردادی و قراردادی، بهتر است ابتدا نگاهی به قانون مدیریت خدمات کشوری بیندازید. قانون به تبیین همه جانبه مسائل مربوط به استخدام و خدمات در نهادهای دولتی و اداری کشور می پردازد. این قانون در سال 1386 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و اجرای آن در همان سال به دولت ابلاغ شد.

با تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری و بر اساس ماده 45 این قانون، از سال 1386 کلیه استخدام‌های دستگاه‌های دولتی به یکی از دو طریق استخدام رسمی و قراردادی انجام می‌شود. تصدی پست های ثابت در مشاغل دولتی تنها با استخدام رسمی در نهادهای دولتی امکان پذیر خواهد بود. به عبارت ساده، جویندگان کار می توانند از طریق استخدام رسمی از شغل دائمی با حقوق و مزایا برخوردار شوند.

شرایط رسمی استخدام

اما جویندگان کار باید یک دوره آزمایشی را نیز برای به دست آوردن شغل رسمی بگذرانند. بنابراین استخدام رسمی در دستگاه های دولتی را می توان به دو مرحله استخدام رسمی آزمایشی و استخدام رسمی نهایی تقسیم کرد.

اگر داوطلبان واجد شرایط دوره آزمایشی نباشند، می توان به طور یک طرفه رد صلاحیت شد. کارجویان با گذراندن شرایط استخدام رسمی آزمایشی می توانند در آخرین شرایط رسمی استخدام در مؤسسات دولتی مشغول به کار شوند.

به عنوان مثال، برای استخدام رسمی در آموزش و پرورش، کارجویان موظفند ابتدا در آزمونی شرکت کرده و در آزمون Academic Job موفق شوند. سپس با شرکت در مصاحبه استخدامی از متقاضیان جهت گذراندن دوره آموزشی نیز دعوت به عمل می آید. پس از بررسی صلاحیت داوطلبان، در نهایت می توان به متقاضیان کار در آموزش و پرورش با شرایط استخدام رسمی پیشنهاد داد.

مزایای استخدام رسمی

اما استخدام رسمی در نهادهای دولتی مانند آموزش و پرورش یا صندوق بازنشستگی کشوری مزایا و معایب زیادی دارد. یکی از مهمترین مزایای یک شغل رسمی، تضمین شغل است. داشتن ساعات کاری منظم در سازمان های دولتی از دیگر مزایای شرایط استخدام رسمی است.

معایب استخدام رسمی

آیا شما از آن دسته جویندگان کار هستید که فکر می کنید دیگر برای استخدام رسمی در سازمان های دولتی مشکلی نخواهند داشت؟ اگر پاسخ این سوال مثبت است، بهتر است نگاهی به معایب اشتغال رسمی داشته باشیم. در زیر به برخی از معایب استخدام رسمی اشاره می شود.

حقوق ثابت

حقوق ثابت برای حداقل یک سال یکی از معایب شغل رسمی است. به طور کلی حقوق و مزایای کارکنان دولت در سازمان هایی مانند بازنشستگی کشوری و صندوق های آموزش و پرورش بر اساس قانون مدیریت خدمات کشوری خواهد بود.

از سوی دیگر روند افزایش حقوق در سازمان های دولتی ممکن است چندان مورد استقبال افراد جویای کار نباشد. این به این دلیل است که افزایش دستمزد معمولاً به صورت سالانه در سازمان های دولتی انجام می شود. با این حال، کارجویان شاغل در شرکت های خصوصی می توانند حقوق خود را در طول سال افزایش دهند.

معمولاً کارمندان از طریق استخدام در سازمان های دولتی کمیسیون یا اضافه کاری دریافت نمی کنند. بلکه دریافت حقوق ثابت یکی از شرایط استخدام رسمی است. اما در برخی از سازمان های دولتی امکان افزایش حقوق با اخذ حق ماموریت و برخی فرصت های شغلی وجود دارد.

مزایای شغلی ثابت

در بیشتر موارد، مزایای شرایط استخدام رسمی برای طولانی مدت یا برای کل خدمت ثابت است. اما با کار در شرکت های خصوصی مختلف می توانید از مزایای شغلی زیادی بهره مند شوید.

فرهنگ سازمانی و رابطه کارفرما و کارمند

با پذیرش شرایط استخدام رسمی، می توانید مدت بیشتری در دفاتری خدمت کنید که از فرهنگ سازمانی و رابطه بین کارفرما و کارمند رضایت بیشتری ندارید.

قرارداد کار به چه معناست؟

طبق ماده 45 قانون مدیریت خدمات کشوری، استخدام پیمانی برای مدت معینی در پست های سازمانی خواهد بود. قراردادهای کار را می توان نوعی استخدام نیمه رسمی نیز در نظر گرفت. زیرا کارکنان قراردادی نیز می توانند با اخذ شرایط استخدام رسمی تغییر وضعیت داده و با شرایط استخدامی عادی به خدمت خود ادامه دهند. در این صورت سابقه کار قراردادی آنها نیز سابقه کار دولتی محسوب خواهد شد.

اما برای خدمت در ادارات دولتی از متقاضیان دعوت به همکاری بر اساس شرایط قرارداد کار می شود. در این صورت امکان استفاده از بیمه تامین اجتماعی، حقوق و مزایای قانون کار وجود خواهد داشت.

تفاوت قرارداد رسمی، قراردادی و کاری

اولین تفاوت کار رسمی با قرارداد کار، مدت همکاری کارفرما و کارمند است. طبیعتا در قرارداد کار مدت همکاری کارفرما و کارمند کمتر از استخدام رسمی خواهد بود.

همچنین کارکنان می توانند تا 3 سال در مشاغل رسمی از مرخصی بدون حقوق استفاده کنند. همچنین در صورتی که کارمندان قصد ادامه تحصیل داشته باشند می توانند تا 2 سال بیشتر از زمان اعلام شده از مرخصی بدون حقوق استفاده کنند. اما در استخدام پیمانی میزان مرخصی بستگی به مدت قرارداد دارد.

همچنین قرارداد مطابق شرایط قرارداد مرخصی خواهد بود. حقوق و مزایای کارکنان قراردادی نیز طبق قانون کار محاسبه می شود. به طور کلی در یک قرارداد رسمی یا کاری، کارکنان نسبت به شرایط کاری خود اطمینان بیشتری دارند. اما در قرارداد کار خطر بیکاری و اخراج وجود دارد.

نتیجه

در این مقاله با معرفی انواع استخدام به این سوال نیز پاسخ می دهیم که تفاوت اصلی استخدام رسمی و قراردادی چیست؟ ما دریافتیم که تفاوت در قرارداد رسمی، قراردادی یا کاری را می توان از زوایای مختلفی مانند حقوق، مزایا و مرخصی سنجید. بنابراین اگر قصد دارید در هر یک از ارگان های دولتی یا شرکت های خصوصی مشغول به کار شوید، به نوع قرارداد و شرایط استخدام توجه کنید.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم