گلادیاتورها آیا گلادیاتورهای زن حضور داشتند؟


در رفتن شاید ما با گلادیاتورهای زن که امروزه از طریق فیلم‌ها و درام‌ها با نام گلادیاتور شناخته می‌شوند آشنا باشیم، اما واقعیت این است که چنین اصطلاحی در زمان امپراتوری روم باستان وجود نداشته است و اطلاعات زیادی در مورد چنین مبارزان زن وجود ندارد. به نظر می رسد که این گلادیاتورها در دنیای واقعی وجود داشته اند و مانند گلادیاتورها توانایی های خود را در میدان جنگ به نمایش گذاشته اند.

به گزارش فرارو، اصطلاح “گلادیاتور” برای بسیاری از ما مفهومی آشناست. مبارزانی که به صورت انفرادی یا گروهی در میدان های نبرد شهرهای رومی می جنگیدند و با یکدیگر یا با حیوانات می جنگیدند که اغلب تا سرحد مرگ می رسید. در دوران معاصر، پس از پیدایش ایده هایی مانند برابری زن و مرد، واژه گلادیاتور به معنای گلادیاتور زن ابداع شد که در داستان ها، درام ها و فیلم ها نیز وجود دارد، اما واقعیت این است که هرگز وجود نداشته است. چنین اصطلاحی در روم باستان وجود نداشت و هیچ کلمه لاتینی برای گلادیاتورها که دوره روم را توصیف کند وجود ندارد. جالبتر اینکه منابع تاریخی گلادیاتورها نیز بسیار محدود است، پس آیا واقعاً گلادیاتورهای زن وجود دارند؟

برای یافتن پاسخ این سوال باید به منابع تاریخی که در آن زمان نوشته شده است رجوع کرد. نکته جالب در بررسی این منابع این است که بیشتر آنها به هیچ وجه به زنان گلادیاتور اشاره نمی کنند و منابع اندکی که در اختیار این مبارزان قرار می دهند اغلب نگاهی توهین آمیز را نشان می دهد. به نظر می رسد حضور چنین گلادیاتورهایی در میدان نبرد بسیار محدود بوده و این امکان وجود داشت که بتوانند با مبارزانی با مهارت و توانایی مشابه روبرو شوند. به گفته شاعر رومی Decimus Junius Juvenalis، گلادیاتورها با استفاده از روش های آموزشی و سلاح های مشابه مردان، گلادیاتورها را آموزش می دادند، با این حال، هیچ سابقه تاریخی مبنی بر ارائه این آموزش به زنان از Lodus (مدرسه گلادیاتورها) وجود ندارد.

شاعر رومی همچنین بیان می کند که زنان از همه طبقات اعم از زنان طبقه بالا (فمیناس) و زنان معمولی (مولیرز) در رشته گلادیاتور تحصیل می کنند، اما به نظر می رسد که هیچ زنی از طبقه بالا برای این منظور حضور ندارد. برای ورود به آن، برای ورود به چنین فیلدهایی. در آن زمان جامعه روم به ندرت از چنین بازی هایی توسط یک زن استقبال می کرد و حتی حضور در صحنه به عنوان بازیگر (لودی) توهین آمیز بود و می توانست نام خانوادگی را خدشه دار کند.

با این حال، شواهد باستان شناسی هنوز می تواند وجود چنین گلادیاتورهای زن را تایید کند. شاهد این امر را می توان در کتیبه ای در Ostia Antica یافت که بازی های میدانی قرن دوم میلادی را به تصویر می کشد. این کتیبه به یک قاضی محلی اشاره می کند که در میدان نبرد «زنان شمشیرزن» را توصیف می کند که قطعاً او را «مولیر» و نه «زن» تعریف می کند. منابع مکتوب تاریخی نیز نشانه هایی از گشایش در این زمینه را نشان داده اند. این منابع شامل گزارش معاصر مورخ و مورخ معروف کاسیوس دیو (155-235 بعد از میلاد) است که وقایع جشنواره را به افتخار مادر امپراتور نرون توصیف می کند. این مورخ نوشت: «زنان اسب می کشتند، حیوانات وحشی می کشتند و مانند گلادیاتورها می جنگیدند. برخی داوطلبانه و برخی برخلاف میل خود در مبارزه شرکت کردند».

کاسیوس دیو در جای دیگری از تاریخ خود اشاره می کند که «بیشتر آنها [با اشاره به امپراتور دومیتیان]او همچنین شب ها بازی می کرد و گاهی کوتوله ها و زنان را در مقابل هم قرار می داد. پوبلیوس کورنلیوس تاسیتوس (120-56 پس از میلاد)، یکی دیگر از مورخان مشهور رومی، در مورد بازی های ورزشی امپراتور نرون گزارش می دهد که «بسیاری از زنان و سناتورهای معروف در سالن آمفی تئاتر خود را رسوا کردند». تاسیتوس از اصطلاح «ننگ» به این معنا استفاده می کرد که این نخبگان و اشراف از جمله زنان در مسابقات گلادیاتوری شرکت می کردند که به گفته این مورخ کار طبقات پایین جامعه بود.

فیزیک هنوز هم می تواند این مسیر را روشن کند. یافته‌های باستان‌شناسی در بریتانیا اخیراً جسد یک رومی باستان را در یک محل دفن کشف کرده‌اند که حکایت از دفن دقیق با تعداد زیادی اشیاء دارد. با معاینه پزشکی قانونی تکه های استخوان مشخص شد که این زن حدودا 20 ساله است. باستان شناسان لامپی را در نزدیکی جسد کشف کرده اند که یک گلادیاتور سقوط کرده را در میدان جنگ به تصویر می کشد، با خدای بازی که در کنار درخت کاج ایستاده است (به طور سنتی در میدان جنگ برای تطهیر روشن می شود). می رود). بر اساس این تصویر منحصر به فرد، باستان شناسان حدس می زنند که این شخصیت ممکن است قتل زن جوان را به عنوان یک گلادیاتور توصیف کرده باشد. در نتیجه این جسد در رسانه های بریتانیا به «دختر گلادیاتور» معروف شد. از سوی دیگر، نحوه تدفین این بانوی گلادیاتور نیز نشان می دهد که او فردی از طبقه فرودست نبوده، اما قطعاً از طبقه بالاتری بوده است.

نمونه دیگری از این شواهد باستان شناسی کمک هالیکارناسوس است، تصویر قرن اول یا دوم پس از میلاد کشف شده در بدروم ترکیه. Relief در اصل یادبود آزادی دو گلادیاتور زن است که با نام‌های هنری خود آمازون و آشیل شناخته می‌شوند. هر دو مجسمه که بدون کلاه به نظر می رسند و بنابراین مدل موی زنانه دارند، مجهز به عصا، کمربند، سپر مستطیلی، خنجر و یال (نگهبان بازو) هستند. این بنای تاریخی به خوبی نشان دهنده حضور زنان مستقلی است که مبارزه گلادیاتورها را رد می کنند.

گلادیاتورها  آیا گلادیاتورهای زن حضور داشتند؟

نقش برجسته هالیکارناسوس

در سال 200 پس از میلاد، امپراتور سپتیمیوس سوروس زنان طبقات بالا و پایین را پس از یک جشن بزرگ که احتمالاً شامل مسابقات گلادیاتوری می‌شد، ممنوع کرد. کاسیوس دیو در توضیح علت این حادثه می گوید: «زنان در این مبارزات شرکت کردند و با یکدیگر به رقابت پرداختند. با بالا گرفتن این درگیری ها، تنش ها به طور طبیعی افزایش یافت و برخی از زنان طبقه پایین به زنان طبقه بالا توهین کردند. زنان طبقه بالا نیز به یکدیگر توهین و تحقیر کردند که برای خانواده های قربانیان بسیار ناراحت کننده و نابخشودنی بود. به همین دلیل است که امپراتور دستور داد که از این پس هر زن، صرف نظر از اصل و منشأ، از جنگیدن در میدان جنگ منع شود.»

تنها چیزی که در نبردها رایج به نظر می رسید «توهین و توهین» بود، به همین دلیل زنان اجازه حضور در نبردهای گلادیاتوری را نداشتند. به نظر می رسد که در روم باستان گفتن چنین توهین هایی از سوی مردان مشکلی نداشت، اما اگر زنان به یکدیگر توهین می کردند، خانواده هدف احساس شرم و خجالت می کرد. بدون شک در روم باستان گلادیاتورهای زن وجود داشته و این گلادیاتورها نه تنها در طبقات پایین جامعه بلکه در طبقات بالای جامعه نیز حضور داشته اند.

منبع: heritagedaly

نوشته مصطفی خورخه فرارو


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم